فردا اول ذیحجه، سالروز ازدواج حضرت علی با حضرت فاطمه است که روز ملی ازدواج نام نهاده شده! اولش می خواستم در مورد اقتصاد ازدواج و شرایط ازدواج در ایران و تبلیغات مسخره تلویزیون در مورد ازدواج و از این جور چیزا بنویسم. اما دیدم که همه به اندازه کافی از این موضوع بیزار هستند و لازم نیست که من بیزار ترشون بکنم!
فکر می کنم در مورد ازدواج همه یک دغدغه بزرگ دارند و اون پیدا کردن نیمه گمشده شونه. نیمه گمشده ای که رویاها و خواسته هاشون با اون محقق بشه. این انتظار کاملا انتظار به جاییه . فکر می کنم که تو این دوره زمونه، در کنار مشکلات اقتصادی ازدواج، این مشکل بزرگترین مانع و سد راه ازدواج باشه؛ چه اینکه آمار منتشر شده از سوی منابع مختلف و بسیاری از مسائل دیگه ای که دور و برمون دیده می شه، نشون دهنده اهمیت این موضوعه.
قطعا این یک تهدید بزرگ برای همه مجردها است که نتونند نیمه گمشده شون رو پیدا کنند. به نظر شما چه طور می شه این تهدید رو به یک فرصت و حتی یک فرصت کارآفرینانه  تبدیل کرد؟

پی نوشت: این آقا یه کارایی تو این زمینه کرده. از اینجا ببنید.

وبلاگ یادداشت های یک دختر ترشیده نظر سنجی خوبی راه انداخته و از خوانندگانش پرسیده که مشکلشون با مجرد بودن چیه؟! … تا لحظه نگارش این نوشته 297 کامنت ارسال شده وهرکس پاسخی به این سوال داده. برام جالب بود که بنشینم و همه کامنت ها رو بخونم (فکر می کنم اولین بار بود که این همه کامنت رو خوندم). در بین کامنت ها نکات جالبی دیدم که بد ندیدم به اونها اشاره کنم.

به نظر من این سوال که مشکلتون با مجرد بودن چیه رو می شه این طور مطرح کرد که اصلی ترین انگیزه شما برای ازدواج چیه؟ در پاسخ به این سوال یک نفر همسر رو به ایستگاه تقویت فشار گاز ! تشبیه کرده که موجب ایجاد انگیزه در برهه های مختلف زندگی فرد می شه. به نظر من امید به زندگی در افراد متاهل بیشتر از افراد مجرده و این تشبیه چندان هم بیراه نیست. نباید فراموش کنیم که یکی از اصلی ترین چالش های علم مدیریت ایجاد انگیزه در افراده و از این رو مطالعه مکانیسم ایجاد انگیزه از طریق ازدواج می تونه مفید باشه. با توجه به سایر کامنت ها اصلی ترین انگیزه های افراد برای ازدواج عبارتند از:

-بر طرف کردن نیاز به دوست داشتن و دوست داشته شدن، غمخوار بودن و غمخوار داشتن

-بر طرف کردن نیاز به هم صحبت و تکیه گاه زندگی و دوری جستن از تنهایی

-بر طرف کردن نیازهای غریزی به جنس مخالف

-برطرف کردن نیاز به پشتیبان و حامی در زندگی

-از بین بردن سوء ظن ها و نظرات منفی دیگران نسبت به فرد مجرد و ایجاد حس پذیرفته شدن میان دیگران

-قرار گرفتن در مسیر طبیعی زندگی (حس کردن زندگی) و رسیدن به آرامش و احساس امنیت (به ویژه در زنان)

-رسیدن به استقلال و برخی آزادی های فردی

نکته: همه موارد فوق رو با توجه به کامنت های درج شده استخراج کردم.

خوب، در موارد بالا یک عبارت بیشتر به چشم می خوره و اون چیزی نیست جز برطرف کردن نیاز. به نظر من در هر کاری مهمترین و ساده ترین عامل انگیزش برطرف کردن نیازه. به عبارت دیگه، می شه این طور نتیجه گرفت که

هر جا نیاز وجود داشته باشه (و یا ایجاد بشه) انگیزه هم وجود خواهد داشت.

امروز عصر در راه برگشت به خونه داشتم رادیو پیام گوش می دادم  که این خبر توجهم رو جلب کرد؛ گوینده به نقل از یکی سردارها گفت که به زودی طرح امنیت اجتماعی در ترمینال ها به منظور جلوگیری از فرار دختران و پسران اجرا می شود.
خیلی جالبه…از این به بعد مسافرت انفرادی پسران و دختران مجرد فرار محسوب می شه. جالب تر اینجاست که با فرارکردگان برخورد می شه، اما با فراری دهندگان کاری ندارند و هیچ مرجعی نیست که به درد  بچه هایی که پدر و مادرشون حق پدر و مادری رو ادا نمی کنند رسیدگی کنه!

چنانچه به خاطر داشته باشید، یکی دو هفته پیش در مورد پیش نیازهای تعالی مطلبی نوشتم. امروز از طریق منابع خبری گوناگون با خبری شکه کننده مواجه شدم که ترجیح می دهم خودتان آن را بخوانید. (بدون شک در هر جای دیگری این اتفاق افتاده بود، بالاترین مقام اجرایی آن نهاد استعفا می داد. اما در کشور ما حتی مردم حق ندارند از طریق همین چند رسانه از چنین خبری مطلع شوند. بماند…)

در شرح هرم مازلو گفته شد که

” برای رسیدن به تعالی یا همان خود شکوفایی (راس هرم) باید ابتدا نیازهای چهار سطح پایین تر(پیش نیازهای تعالی) محقق شوند”.

نکته قابل تامل این است که همیشه این اتفاق نمی افتد؛ یعنی برخی بدون اینکه بخواهند یا بتوانند نیازهای سطوح پایینی هرم را مرتفع کنند، به نوعی از روی آنها می پرند و به سطوح بالاتر می روند تا با این کار به نوعی میانبر زده باشند و زودتر به تعالی برسند! البته این فقط به خواسته شخصی افراد وابسته نیست و به شرایط فرهنگی جامعه هم بستگی دارد. اما عبور از سطوح پایینی هرم بدون محقق کردن آنها یک پیامد خطرناک دارد و آن اینکه دیر یا زود نیازهای سطح پایین به سراغ آدمی خواهد آمد و این بار به جای مواجهه با یک انسان معمولی، گریبان یک انسان به ظاهر متعالی را می گیرد و ممکن است حوادثی از این دست را رقم بزند…

به نظر من ، بهتر است:

به جای اینکه به فکر گرفتن مدارک تحصیلی گوناگون باشیم، به فکر یک ازدواج موفق باشیم! و به جای اینکه در مدارس و دانشگاه هایمان دنبال یاد گرفتن مطالب کهنه و پوسیده چندین سال قبل باشیم ، کمی به مهارت های زندگی و راه و رسم درست زندگی کردن بپردازیم.

در همین زمینه ببینید:

فیلم تهیه شده از صحنه جرم توسط دانشجویان همیشه در صحنه

وبلاگ رسمی تحصن دانشجویان دانشگاه زنجان

پی نوشت: به یکی از دوستان قول داده بودم که در مورد کنترل تقاضا بنویسم. سعی می کنم هفته آینده این کار را بکنم.

نظریه سلسله مراتب نیاز ها (Hierarchy of needs) که به بررسی تقدم و تاخر نیازهای انسان و نقش آن در ایجاد انگیزه پیشرفت می پردازد، در سال 1943 توسط آبراهام مازلو ارایه شده است. چنانچه با این نظریه آشنایی ندارید، می توانید از اینجا اطلاعات خوبی (به فارسی) در مورد آن کسب کنید.

مطابق این نظریه، نیازهای انسانی دارای سلسله مراتبی هستند که تا نیازهای سطح پایین تر ارضا نشود، نیازهایهای سطح بالاتر تحریک نخواهند شد. این سلسله مراتب را در هرمی که به اسم “هرم مازلو” نشان می دهند.

البته نظریه سلسله مراتب نیاز ها، همانند سایر مباحثی که در علوم انسانی مطرح می شوند، تنها یک نظریه است و نمی توان با قطعیت آن را پذیرفت و یا رد کرد. اما به نظر من آنچه سبب شده که این نظریه از شهرت زیادی برخوردار شود، مقبولیت بالای آن در میان طیف های مختلف فکری است و این خود می تواند دلیلی بر این باشد که این نظریه چندان هم بیراه نیست !

مطابق آن چه در هرم مازلو مشاهده می کنید، برای رسیدن به تعالی یا همان خود شکوفایی (راس هرم) باید ابتدا نیازهای چهار سطح پایین تر(پیش نیازهای تعالی) محقق شوند. در این میان آنچه جلب توجه می نماید، روند تغییرات در ارضای نیازهای سطح پایین در طول تاریخ است. ابتدایی ترین نیازهای انسان نیاز به خوراک، مسکن و جنس مخالف است. پس از آن نیاز به امنیت و صمیمت و احترام نمایان می شود. حال به مقایسه وضعیت ارضاء این نیازها در طول تاریخ (البته با شناختی که از فرهنگ ایران دارم) می پردازم:

نیاز به غذا:در سال های دور انسان ها با تحمل سختی های کار از طریق کشاورزی و دامداری غذای خود را تامین می کردند، ولی امروزه با تحمل همان سختی ها و بلکه بیشتر در تامین غذا دچار مشکل هستند.

نیاز به مسکن:در سال های دور انسان ها برای تامین مسکن، قطعه زمینی اختیار می کردند و خودشان با مصالح موجود در محیط اطراف مسکن خودشان را می ساختند. اما امروزه داشتن یک سرپناه به آرزوی بسیاری از انسان ها تبدیل شده است که چه بسا تا پایان عمرشان محقق نمی شود.

نیاز به جنس مخالف:در سال های دور ، در اوایل سن بلوغ و در نهایت سادگی، پیوند مقدس ازدواج میان زن و مرد شکل می گرفت، اما امروزه متوسط سن ازدواج به 28-30 سال (حدود دو برابر سن بلوغ) رسیده است.

با توجه به مقایسه فوق، به نظر من اگرچه زندگی بشری (به ویژه ایرانیان) در طول تاریخ در ابعاد گوناگون رشد چشم گیری داشته است، اما در این بعد که بسیار هم مهم است، تنزل داشته است که آثار این تنزل در میان کسانی که با آن در گیر هستند به روشنی مشهود است؛ اینکه انسان ها برای کسب حداقل های معیشتی باید تمام وقت و انرژی خود را صرف کنند، اینکه مشکلات جن.سی در محیط جامعه هر روز نمایان تر می شود و آثار سوء خود را به جا می گذارد و اینکه اهداف انسان ها از اهداف متعالی به اهداف کوچکی چون درآمد بیشتر چرخش داشته است…

با این وجود، از جامعه ای که در بحران تامین نیازهای اولیه اش به سر می برد، می توان انتظار تعالی و شکوفایی داشت؟

لینک های مرتبط:

درددل های یک دختر دانشجو

شب هاي جمعه و عشق هاي ايرانسلي

ضرب‌الاجل برای ازدواج اجباری در منطقه ویژه پارس

‌دو خانواده زير چادر در يك اتوبان، اينجا تهران است

گراني اجاره بهاي خانه جان زن 42 ساله را گرفت

سمت راست:

ما پسران از شما دختران حمایت می کنیم، مسئولین باغ وحش !

سمت چــــپ:

ما دختران از شما پسران بی سر و پا حمایت می کنیم، مسئولین حمایت از انجمن گربه های وحشی !

.

.

.

آخه چرا؟

با دوستان خارج نشین که صحبت می کنم، همگی بر بالا بودن جایگاه کار در به دست آوردن ثروت تاکید می کنند.

امروز برای کاری به بانک رفته بودم. خانومی که چند نفر جلوتر از من بود، داشت حسابی از کارمند بانک اطلاعات می گرفت که برای برنده شدن در قرعه کشی بانک، در ده ! شعبه مختلف ده حساب جداگانه باز کند خوب است یا با همه پول ها در یک شعبه یک حساب باز کند؟! نوبت به آقایی رسید که بعد از ایشان بود. این آقا هم شروع به گپ و گفتگو با جناب کارمند کرد و گفت که پنج میلیون تومان ناقابل در حسابش دارد که هر چند ماه یک بار یک میلیون بابت آن سود می گیرد، بعد هم جناب کارمند به ایشان توصیه کرد که من اگر پنج میلیون داشتم در فلان جا یک زمین می خریدم که تا حالا شده بود چهل و پنج میلیون !

هر چه بیشتر با جامعه آشنا می شوم، بیشتر به این نکته پی می برم که کار (چه تولید باشد و چه هر کار دیگر) در جامعه هیچ ارزشی ندارد. اکثر مردم به دنبال راه های میان بر برای رسیدن به ثروت هستند و اصلا حاضر نیستند که برای رسیدن به این خواسته، وجود مبارک را به زحمت بیاندازند. به نظر شما آیا در چنین جامعه ای می توان انتظار پیشرفت و توسعه یافتگی داشت؟ در چنین جامعه ای آیا منطقی است که برای تامین معاش به دنبال کسب علم رفت؟